Dominic Seldis en Jan-Willem Rozenboom zorgen voor onderhoudende muzikale middag vol humor

Het 300-koppig publiek in de uitverkochte Rank genoot zondagmiddag 18 oktober anderhalf uur lang van herkenbare muziek, prachtige verhalen en de nodige humor. Contrabassist Dominic Seldis en pianist Jan-Willem Rozenboom maakten van hun optreden voor Concertpodium Soest een onderhoudende voorstelling waarin klassieke muziek en persoonlijke anekdotes elkaar afwisselden.

Seldis, bij het grote publiek vooral bekend als jurylid van het televisieprogramma Maestro, bewees opnieuw dat hij niet alleen een begenadigd musicus is, maar ook een rasverteller. Met zijn Britse gevoel voor humor wist hij het publiek moeiteloos mee te nemen. Rozenboom bleek daarbij een uitstekende muzikale partner. De pianist, bekend als Bach-specialist en als vaste pianist van Guus Meeuwis, vertelde zelf ook boeiende verhalen en liet horen hoe veelzijdig zijn muzikale talent is.

Het programma was bewust niet helemaal vastomlijnd. Seldis had een selectie gemaakt van muziekstukken die hem na aan het hart liggen. Het thema bleek uiteindelijk het lied, in allerlei muzikale vormen. Van klassieke composities tot uitstapjes naar jazz en tango: de afwisseling hield de middag levendig.

Persoonlijke verhalen

Tussen de muziekstukken door vertelde Seldis over de componisten, de achtergronden van hun werk en zijn eigen ervaringen als contrabassist. Zo leidde hij het publiek in bij muziek van Felix Mendelssohn, de componist die al op jonge leeftijd grote werken schreef. Ook vertelde hij over Kol Nidrei van Max Bruch, een compositie die oorspronkelijk voor cello is geschreven en is geïnspireerd op de Joodse muzikale traditie.

Dat verhaal kreeg een persoonlijk tintje. Seldis vertelde over zijn Joodse familiegeschiedenis en zijn fascinatie voor Joodse muziek, die hij pas veel later in zijn leven beter leerde begrijpen. Met zijn kenmerkende vertelstijl wist hij ook bij dit serieuze onderwerp de aandacht van de zaal vast te houden.

De lachsalvo's waren echter nooit ver weg. Een van de hoogtepunten was zijn komische muzikale verhaal over de vraag waarom hij, ondanks zijn jarenlange verblijf in Nederland, nog altijd moeite heeft om zich in het Nederlands uit te drukken. In een speciaal geschreven lied nam hij de Nederlandse gewoonten en gebruiken op de hak. Van de Nederlandse koffiecultuur en het koekje bij de koffie tot de fietscultuur, de directe manier van communiceren en de soms ondoorgrondelijke taal: niets bleef gespaard. Ook de Nederlandse keuken moest het ontgelden. Seldis liet daarbij horen dat hij zijn ervaringen met Nederland inmiddels uitstekend in muziek kan vertalen.

Bach en Guus Meeuwis

Rozenboom bracht op zijn beurt de muziek van Bach ter sprake. Hij vertelde over zijn liefde voor de componist en over de Goldbergvariaties, waarmee hij zich al vroeg in zijn carrière intensief bezighield. Daarbij liet hij horen hoe muzikale ideeën uit Bachs werk kunnen doorwerken in andere composities. Ook de link met zijn werk als liedjesschrijver kwam aan bod, met een verrassende vergelijking tussen Bach en het lied 'Brabant' dat hij samen met Guus Meeuwis maakte.

Seldis nam het publiek vervolgens mee in de wereld van de opera. Met humor besprak hij de soms ingewikkelde en onwaarschijnlijke verhaallijnen van beroemde operastukken. Liefde, jaloezie, macht, bedrog en wraak blijken daarin al eeuwenlang terugkerende thema's. Hij bedacht een eigen mini-opera waarin personages en bekende aria's uit verschillende opera's samenkwamen. Het publiek mocht daarbij zelfs muzikaal meedoen. Want, zo stelde Seldis, dit is een 'low budget' opera. ,,We hebben bespaard op het koor, want dat zit al in de zaal." Zo werd het publiek, la-la-meezingend, onderdeel van de muziek.

Een warm slot

Naast de humor was er ruimte voor ontroering. Seldis vertelde over de betekenis die muziek voor hem heeft en over de gevoelens die hij ervaart bij gebeurtenissen in de wereld. Zijn persoonlijke verhalen gaven de voorstelling extra diepgang.

De middag eindigde in stijl met What a Wonderful World. Daarmee verraste Seldis het publiek nog een keer: de meestercontrabassist blijkt ook over een prima zangstem te beschikken. Zijn vertolking zorgde voor een sfeervol slot van een concert waarin muziek, humor en persoonlijke verhalen op een natuurlijke manier samenkwamen.

Concertpodium Soest bood het publiek zo een middag die veel meer was dan een klassiek concert. Dankzij de muzikale kwaliteit van Seldis en Rozenboom, de verrassende repertoirekeuze en vooral de ontspannen presentatie bleef het publiek anderhalf uur lang geboeid.

Na afloop toonden Seldis en Rozenboom zich in de foyer waar boeken en CD's verkocht werden en waar de twee musici alle aandacht hadden voor de enthousiaste fans.