Jonge topmusici schitteren in De Rank bij jaarlijks AMT-concert

De Rank vulde zich zondagmiddag 7 december met een aandachtig en talrijk publiek. Concertpodium Soest presenteerde het AMT-concert (Academie Muzikaal Talent) aan een goed gevulde zaal. Het jaarlijkse evenement waarbij jonge talenten zich aan Soest tonen. De zaal keek naar jonge mensen tussen de 11 en 17 jaar jong, maar hoorde musici. Zodra zij een instrument oppakten, steeg hun houding, hun concentratie en hun vakmanschap boven hun leeftijd uit.

Vioolstudente Lerna Garvelink (15) opende het programma met het Intermezzo uit Symphonie Espagnole. Een elegante, trefzekere start die meteen de toon voor de middag zette. Pianist Jorian van Nee ondersteunde haar met een begeleiding die soepel en precies door het stuk heen liep. Jorian begeleidde voor de pauze meerdere musici; daarna moest hij door naar voor een TV-optreden bij NPO Klassiek.. Pianist Peter Sluijs nam vanaf dat moment alle begeleiding over.

De piepjonge violist Timur Yusupov (11) speelde daarna Tchaikovsky’s Méditation. Hij begon in 2021 met viool en speelt op een Gaetano Pollastri-viool uit 1953, in bruikleen van het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds. Een prachtig instrument vraagt om overtuigend spel – en dat leverde Timur. Zijn toon klonk warm en volwassen, zijn frasering natuurlijk. Mooi om te zien: eerst stemmen, dan een overtuigend knikje naar pianist Jorian om vervolgens de sterren van de hemel te spelen. 

Madelief Brinkhof (15) nam vervolgens haar dwarsfluit ter hand en speelde, met Peter Sluijs aan de piano, het Fluitconcert in G van C.W. Gluck en daarna Madrigal van Gaubert. Haar spel vulde De Rank met helderheid en rust; haar dynamiek pakte de zaal moeiteloos in.

Het laatste werk voor de pauze kwam van de elfjarige violiste Raelene Pramana. Zij bracht Wieniawski’s Polonaise de Concert en gaf het werk een verrassende volwassenheid mee. De zaal ging daarna geanimeerd de pauze in. “Wat gaat er toch om in die koppies,” fluisterde iemand bewonderend in de foyer.

Na de pauze stapte viloiste Florence Boissevain (12) naar voren. Ze speelde een deel uit Schuberts Sonatine in A en daarna Spanish Dance van Granados. Haar vioolspel klonk lichtvoetig maar trefzeker; ze gaf beide werken een fijnzinnige spanning mee.

Daarna kwam het “thuisoptreden” van Tiwaz Kraan (17). Tiwaz groeide op in Soest en kreeg al op zijn zesde pianoles op de Bachschool. Hij speelde Mendelssohns variatiereeks – zeventien variaties vol afwisseling, tempowisselingen en technische valkuilen. “Het gaat alle kanten op,” zei hij vooraf, en dat bleek. Tiwaz danste over de toetsen en hield het publiek in één lange greep.

Violist Quinten de Graaf (15) volgde met Shostakovich en Poulenc uit de vioolsonate. Quinten speelt al vanaf zijn vierde jaar viool en vormt een kwart van het Merula-strijkkwartet. Zijn spel straalde energie en plezier uit; zijn communicatie met de piano van Peter Sluijs voelde vanzelfsprekend.

Het slotstuk bracht Tiwaz Kraan terug op het podium, nu samen met zijn leeftijdgenoot Tom ten Broecke. Ze speelden Schuberts Fantasie voor vierhandig piano. Vier handen, één klavier, voortdurend kruisende lijnen. Tom kondigde het luchtig aan: “Onze handen botsen vaak.” Hun uitvoering bood een spetterend einde van een middag vol jong vakmanschap.

De musici werden ingeleid door de artistiek leider van de AMT Erika Waardenburg. CPS-voorzitter Liesbeth van Eijndhoven had waarderende woorden voor het jonge talent.

Zo’n honderd bezoekers genoten zichtbaar. Het AMT-concert bewees opnieuw dat talent geen leeftijd kent – en dat muziekminnend Nederland nog lang van deze jonge musici kan blijven genieten.